KM Hilversum: regen & wind.


hilversum5
Datum:
8 op 9 mei 2015
Naam:
Kennedymars
Organisator:
Plaats:
Hilversum
Aantal km’s:
80
Duur ±:
19,5
Google Earth GDB-file (Garmin) GPX-file Foto’s

Tie estas alia fojo. (Volgens Google)

De 30e editie van de Kennedymars van Hilversum; die mag je niet missen. Voeg daar ook nog bij de prima verzorging en een prachtig vrijwilligersteam en ik ben weer op weg naar de start. De weerberichten zien er goed uit en dus gaan we op pad met de ‘kleine uitrusting’; geen rugzak maar een klein heuptasje met o.m. een regenjasje. Want stel je voor …

In de kantine tref ik een heel aantal W4W-leden die ik voor het laatst heb gezien in sep 2014 in Waalwijk, mijn laatste kennedymars. Bertus en Diny, Ineke, Will, Gerrit, de ‘Blauwe TGV’ die nu even niet rijdt en die samen met Annika in de verzorging zit, Ikonka, Berend en Arjan. Eenieder heeft zo te zien de winter overleeft.

Ronde klok van 22.00 uur rolt het peloton uit de kantine en worden verrast met twee speeches: de voorzitter die gepast gebruik maakt om de marsleider en zijn echtgenote nogmaals te feliciteren met hun Koninklijke Onderscheiding. Met luid applaus wordt dit bekrachtigd. Daarna komt de marsleider zelf aan bod en wijst ons op de vaste huishoudelijke regels. Klokslag 22.00 uur worden de ‘hazen’, de ‘genieters’ en de ‘slakken’ gelost.

In het begin loop ik nog wel samen met enkele W4W-ers, maar al snel wil ik mijn eigen tempo lopen en ga op pad, dwars door Hilversum zonder kermis, langs het mediacentrum met zijn kleurrijk gebouw, de stroopwafel in Bussum en door Naarden. Gelukkig zijn de reclameborden op de omwalling nog niet in beslag genomen door grote (inter-)nationale bedrijven, die te kennen geven dat ze deze prachtige stad financieel steunen. Het zal toch niet …..

Voorbij Naarden gaat het zachtjes regenen maar gelukkig wordt het minder bij de 1e wagenrust. Mij wordt deze keer de koffie gebracht; wat een service. (Bedankt V&A) Via Muiderberg en enkele polderwegen gaat het naar Muiden. Aan de horizon staat het verlichte Muiderslot te glimmen. Bij wagenrust nr. 2 valt de regen weer omlaag, maar dat bederft de pret niet. Berend, waarmee ik heb opgelopen vanaf de 1e rust, stapt hier uit. Er zijn belangrijker tochten in aantocht.

Tot aan de 1e caférust is het nog een heel eind en de regen maakt het niet gemakkelijker. Net buiten Muiden lopen we op de onverharde dijk, maar dat duurt gelukkig niet lang. Al snel gaat het over op een betonnen fietspad en dat loopt iets beter. Langs de elektriciteitscentrale van Diemen op weg naar IJburg, een slaapstad van A’dam. Het is nog ongeveer half vier, maar toch zijn er al fietsers op weg naar hun bestemming.

De Nesciobrug ligt er nog verlaten bij en het traplopen aan gene zijde gaat al wat stroever. In een lange streep gat het naar de 1e café rust. Het is half vijf en hier bouw ik voor mezelf een flinke rust in, ik heb tenslotte de tijd. Buiten is het inmiddels licht geworden en kan de verlichting in het koffer. Na ruim een uurtje is het tijd om op te stappen. De regen is verdwenen en daarvoor in de plaats is de wind aanwezig die de vochtigheid van de nacht probeert weg te blazen.

De weg naar wagenrust 3 is in den beginne saai, maar in Driemond gaat het rechtsaf langs de Gein, een prachtig stukje waterrijk gebied. Hier loop ik een eindje op met wandelaars uit Eijsden (L), waar ik nog familie heb wonen. Heerlijk ‘plat praote’.

Annika en Voy

Aangekomen aan het A’dam-Rijnkanaal worden de poorten van de windturbine vol open gezet. ‘De eenzame fietser’ van Boudewijn de Groot speelt door mijn hoofd. Het is vechten tegen de wind. Op de rust staan Annika en Voy weer klaar voor de wandelaar, terwijl Gerrit actief bezig is met het oplappen van stramme spieren.

Jammer dat er geen toilet aanwezig is. Dat wordt straks spannend met die wind. Wat nu volgt is een 5 kilometer lang gevecht met de wind tot aan de brug bij Loenersloot. Halverwege die 5 km zal en moet ik de struiken in. Gelukkig komen er nu geen boten voorbij!

Na de brug gaat het naar Vreeland waar ik voor het eerst moet wachten omdat de brug open is. Daarna is het nog een klein stukje naar de 2e en laatste café rust in Loenen a/d Vecht. Ook hier gaan we genieten van een uitgebreide rust. Schone droge kleren worden aangetrokken en er wordt genoten van een tosti en een groentesoepje.  Na ruim een uur ga ik weer op weg, wetend dat Bertus en Diny de 2e rust inmiddels ook hebben bereikt.

Zo kan ‘t ook.

Langs de Vecht met zijn herenhuizen is het goed lopen, al zijn er automobilisten die wat moeite hebben met de passeerruimte. Gelukkig zijn de plooien in m’n broek vannacht al door de regen weggewerkt. Via Nieuwersluis, een bekend/berucht oord binnen Defensie, en Breukelen wordt al snel wagenrust 4 bereikt. De stemming onder de verzorging zit er nog goed in.

Van hieruit is het nog zo’n 7 km tot de laatste wagenrust. Via een kort bezoek aan de watersportvereniging, gaat het richting Tienhoven. Dit blijft toch een saai stuk, maar ja, mijn auto staat toch echt in Hilversum! Vlak voor de molen ‘De Trouwe Wachter’ zit een jonge wandelaar in een dip op een bankje aan de kant van de weg.

Even zitten was geen probleem voor mij en na een korte rust gaan we gezamenlijk naar de laatste post. Onderweg blijkt dat hij binnen Defensie zijn toekomst ziet. Tja, dan is er dus voldoende gesprekstof. Gelukkig maar, want ook dit deel van het traject is kaarsrecht en bij vlagen erg saai.

De laatste rustpost Egelshoek. Hier wordt op niet te misstaande wijze reclame gemaakt voor de Kennedymars van Hengelo. Ook dit jaar zal het hem niet worden. De vier dagen voor hun geplande start, ben ik druk in de weer met de uitvoering van  de avondvierdaagse van Vlijmen. Die vrijdagavond, als al die kinderen met hun vuurrode koppies binnenmarcheren en hun medaille in ontvangst komen nemen, wil ik voor geen goud missen. Hengelo wacht wel!

Bertus & Diny

De laatste etappe wordt een makkie. Door het bos, de heide over en boven aan de hei wachten op Bertus en Diny. Vanaf een bankje in de namiddagzon is het genieten. Diverse wandelaars lopen voorbij en na enige tijd komen Bertus en Diny in zicht. Met hen loop ik de laatste kilometers door de buitenwijk van Hilversum naar de finish. Rond halfzes is de streep bereikt.

Het is nog even zoeken naar de ingang van het gebouw, wat ons nog enkele trappen op en af kostte. Maar dan is daar een hartelijk onthaal van de nog aanwezige wandelaars/bekenden. We worden verblijdt met een nieuwe zilveren medaille, maar nu met een kroontje; het is de vijfde keer dat ik hier finish. Ook de stempel ga ik dit jaar niet vergeten, die blauwe kaart moet tenslotte weer vol.

Na een korte evaluatie ga ik weer op weg naar huis. Deze tocht heb ik heel relaxed gelopen en ook het ‘loopwerk’ gaf geen kick. Wel was ik erg benieuwd hoe de beentjes de volgende dag erbij zouden zijn. Maar ook die zondag ging het goed. Dat geeft een goed gevoel voor de komende tochten.

Het was dus dit jaar de 30-ste editie van een mooie, goedverzorgde tocht. Ik hoop niet dat het de laatste is. Sv De Lat, verzorgers, vrijwilligers, EHBO-ers, dank voor deze mars!

Op pad met de jeugd


treinkaartje boxtel
Datum:
2 mei 2015
Naam:
Kampinatocht / 150 Jaar NS
Organisator:
Plaats:
Boxtel
Aantal km’s:
10
Duur ±:
8,5
Google Earth GDB-file (Garmin) GPX-file Foto’s

Start 10 km

Het is voorjaarsvakantie en de twee oudste kleinkinderen logeren bij Oma en Opa. Vandaag gaan we op pad met kleindochter Imke, die had daar wel zin in. Deze tocht stond al voor de 40 km gepland, maar daar hebben we maar het mes ingezet. 10 Km is lang zat voor een peuter van vijf.

Via de website was al bekend dat deze 10 km iets bijzonders zou worden. Eerst met een Londense dubbeldekker van het startbureau naar de rand van de Kampinase Heide, daar 10 km wandelen naar Oisterwijk en tenslotte met de trein terug naar Boxtel. Bij het inschrijven krijgt Imke al te horen dat ze bij het volbrengen van de tocht een heuse oorkonde zou ontvangen; de dag kon niet meer stuk.

Na enig wachten kwam daar de dubbeldekker, waar we bovenin plaatsnamen. Zo hadden we een mooi uitzicht. Rond 11.00 uur werd de droppingslocatie bereikt en gingen we op pad door de bossen.
Het is even schakelen, want met zo’n 2,5 km/u gaat het niet snel. Maar de kleine meid heeft er plezier in. Ik denk dat ze vandaag uiteindelijk meer zal lopen dan Opa.

Op ontdekkingsreis

Ze vliegt zo links en rechts het bos in, waar weer een omgevallen boom wordt beklommen. Vele wandelaars gaan ons voorbij en zo af en toe komt de vraag of we er al zijn? Maar al snel trekt een omgevallen boom weer haar aandacht.
Na twee uur is daar de rust waar we het meegebrachte brood opeten en nog chocomelletje en een mars wegwerken. Na een kwartier gaan we verder voor de tweede helft.
Hier komen we in een mooi deel van de heide, de Oisterwijkse Vennen. Zonder het te weten lopen we plotsklaps op de 20-km route, maar gelukkig wijst een medewandelaar ons op de gemiste splitsing. Gelukkig waren het nog maar enkele meters.

Langs de kant van de weg staat een weelderige bloemenpracht en dus wordt een veldboeketje geplukt voor Oma. Het is wel even zoeken voor een touwtje, maar uiteindelijk is het boeketje klaar.
We wandelen nu in één rechte lijn door de buitenwijken van Oisterwijk naar het centrum. Daar aangekomen wordt met open mond gekeken naar een uitzonderlijke aankomst van een bruidspaar.
Op het terras van een ijssalon wordt genoten van een ijsje. Trots vertelt ze mensen op het terras dat ze 10 km heeft gewandeld. Zelf ben ik eigenlijk ook wel trots op die peuter. Na 4,5 uur werd het NS-station bereikt.
Als afsluiting van deze bijzondere wandeldag gaan we met de trein terug naar Boxtel. Hiervoor hebben we bij de start twee treinkaartjes gekregen zoals ze er vroeger uitzagen; klein, bruin en van karton. Het lijntje Boxtel-Tilburg bestond 150 jaar, vandaar deze actie van de NS.

Eerste treinreis

Het werd haar eerste treinreis, boven in een dubbeldekker in een stilte-coupé. Met verbazing werd gekeken hoe treinreizigers aan het werk waren op laptops.
In Boxtel aangekomen was het nog 1 km wandelen tot aan de finish. Hier mocht de kleine meid op de rug van Opa zitten. Dat had ze wel verdiend.
Met vriendelijk handgeklap werd ze bij het finishbureau binnengehaald. Daar ontstond enige paniek. Men kwam erachter dat de achternaam niet helemaal compleet was. “Oude” was men vergeten, maar al snel werd iemand aan het werk gezet om een nieuwe oorkonde te maken en te lamineren. En zo werd alsnog een oorkonde uitgereikt, waar de kleine wandelaarster apetrots op was.
Moe maar voldaan werd de terugreis aanvaard.

12 of 13 …. ? …. 13 = 12!


bloesem-2015
Datum:
18 april 2015
Naam:
Rode Kruis Bloesemtocht
Organisator:
Plaats:
Geldermalsen
Aantal km’s:
40
Duur ±:
9,5 uur
Google Earth GDB-file (Garmin) GPX-file Foto’s

Aan het Via Vierdaagse ontbijt

Om vijf uur gaat de wekker, om half zes arriveren de dames Karin en Miranda en met mijn auto gaat het dan richting Beesd. Nog net op tijd kunnen we een treintje eerder nemen en zodoende stappen we al iets over zes de veilinghal binnen. Rododendron!!, ik heb mijn startbewijs thuis laten liggen. Grrrrrrrrrr, dat heb ik weer. Zo wordt het dan toch nog een dure wandeltocht. Op ons gemak wordt er nog ontbeten en een kop koffie gedronken.

Deze tocht is redelijk bekend, afgezien een kleine aanpassing in het parcours van de 40km. De dames ben ik al snel kwijt, maar ja, foto’s maken bij de diverse militaire bruggen en een praatje met de collega’s kost ook tijd. De dames zouden bij post De Jong (15km) de eerste rust houden. Oké. De zon doet zijn best en het ziet er naar uit dat het een prachtige dag gaat worden.

Na de post Notenboom, een heel bekend etablissement in Beesd voor wandelaars, komt de molen ‘De Vrijheid’ in beeld. Hij ligt er prachtig bij, de wieken draaien en hij is open voor bezoekers, dus leg ik mijn rugzak af en klauter naar boven. Het kraakt en draait om me heen. Op de een na bovenste verdieping heb ik een prachtig uitzicht op de aankomende wandelaars vanuit Beesd. Ik schiet hier een aantal shotjes en ga snel weer naar beneden. Met een dankgroet aan de molenaar ga ik weer op pad.

Zicht op Beesd

Bij post De Jong is niemand te zien, althans niet van de twee dames, en dus stiefel ik door naar de 20km post De Schakel. Een mooie afstand om te lunchen. Onderweg nog geprobeerd om mensen te laten begrijpen dat wandelen heel leuk is; zelfs tochtjes van 80 km. Of dat gelukt is …..?

Voorbij fort Asperen is een nieuwe lus in het parkoers, inbegrepen een nieuwe rustpost met de edele naam Geofort. En inderdaad, een hele verbetering. Mooie locatie, voldoende ruimte, goede bankjes, top! Hier tref ik de dames aan, die een prima plek hebben aan een stevige tafel. Na een, voor mij aanvullende, lunch gaan we weer op pad.

Tot mijn stomme verbazing heb ik nog niemand gezien van het W4W-forum. Nou ja, misschien bij de finish dan maar. We gaan verder naar Gellicum en passeren het ‘groene everzwijn’. Onderweg pluk ik links en rechts wat veldbloemen en takjes bloesem en ‘leen’ een enkele bloem uit ’n voortuintje. Handelingen die ik al sinds 2006 tijdens de Bloesemtocht doe.

In 2005, tijdens een regenachtige bloesemwandeltocht, was ik bij het overlijden van een wandelaar op de dijk van Gellicum naar Rumpt. Dat heeft op mij behoorlijke indruk gemaakt en doet je realiseren hoe dankbaar we mogen zijn. Daarom breng ik elk jaar zo’n veldboeketje. Dit jaar stonden nog enkele wandelaars bij het kleine monumentje. Na het leggen van de bloemen, bleek dat onder de wandelaars ook de echtgenote van de overledene aanwezig was. In een indrukwekkend gesprekje hoor je hoe het toentertijd allemaal is verlopen. Ze was in ieder geval heel blij met de aandacht. Een gesprek dat me nog lang zal bijblijven.

Muziek in Rumpt

Vlak voor Rumpt mis ik de soeppost waar ik meestal een kop soep pak, dus gaan we maar op zoek naar een Palmpje bij post Albertine; ik had beter moeten weten. Al jaren wordt daar geen Palm geschonken. Dan maar een gewoon pilsje. Ik ben benieuwd hoe het met de Twentse W4W-afdeling gaat en of die al op mij aan het inlopen zijn. No way, post Geofort hebben ze net verlaten. Dan maar door naar post Frutera.

Het is mij daar te druk, dus wandelen we vrolijk door. In Enspijk, voorbij de splitsing van de 25 en de 40,  geniet ik op bankje van de voorbijgangers. Een motorrijder neemt ook plaats om hier zijn echtgenote te verrassen. Wandelen was niets voor hem; wel hardlopen. Enfin, na enige tijd blijkt dat zij de 25 km-route loopt en dus nooit hier voorbij kan komen. Dus gaat hij op zoek naar een nieuwe verrassingsplek. Ikzelf stap ook weer op, ook al heb ik geen haast: ik heb de autosleutels!   LOL

In Deil vul ik nog even mijn waterfles in een volkomen verlaten, maar open, garage. De laatste km’s vallen weer samen met de overige afstanden. Het wordt iets voller, maar lang zo druk niet als in vorige edities. In een kleine, opengestelde kerk steek ik een kaasje aan op de – weer – goede afloop en rond 16.30 uur sta ik weer bij het begin.

Bij de finish is het weer goed vol. Op mij ticket thuis had ik genoteerd voor de hoeveelste keer ik deze wandeling heb gelopen. Was het nou 12 of 13; goede raad  is duur. Uiteindelijk kies ik maar voor de 13e pin. En mocht het vandaag voor de 12e keer zijn, dan loop ik de 13e keer wel voor de 12e pin.

Oja, nog even een selfie met de bloesem maken.

Van het W4W-forum niemand gezien; enkel Gejoco, die mij vlak voor de finish had geschoten. Nu nog op zoek naar mijn meerijders. Die zaten al een uurtje te bakken in de zon. Daar was het dan ook echt weer voor. Na nog even te hebben gezeten, gaat het rond17.15 uur huiswaarts: eerst met de trein naar Beesd en vervolgens met de auto naar Vlijmen.

Een prachtige tocht, top weer, een indrukwekkende ontmoeting en twee meerijders die mij rustig mijn gang lieten gaan. Wat wilt een wandelaar nog meer. Karin en Miranda, bedankt. En natuurlijk ook alle vrijwilligers en EHBO-mensen aan en op de route. CY next year!

Prachtige tocht met prima weer


sticker
Datum:
12 april 2015
Naam:
55e Schijndelse wandelsportdagen
Organisator:
Plaats:
Schijndel
Aantal km’s:
42
Duur ±:
8 uur en 3 kwartier
Google Earth GDB-file (Garmin) GPX-file Foto’s

Tekstverslag: Prachtige tocht met prima weer »»

Dekenale Wandeltocht voor Malawi



Datum:
21 maart 2015
Naam:
Dekenale Wandel- en Fietstocht
Organisator:
Plaats:
Nieuwkuijk
Aantal km’s:
40
Duur ±:
8 uur, 8 min. en 22 sec.
Google Earth GDB-file (Garmin) GPX-file Foto’s

Tekstverslag: Dekenale Wandeltocht voor Malawi »»

Winterserie CWSV Prinses Marijke


20150307-geldermalsen
Datum:
7 maart 2015
Naam:
39e Winterserie
Organisator:
Plaats:
Geldermalsen
Aantal km’s:
40
Duur ±:
8 uur
Google Earth GDB-file (Garmin) GPX-file Foto’s

Tekstverslag: Winterserie CWSV Prinses Marijke »»

Winterserie wsv Wandelvreugd


wijk&aalburg
Datum:
14 februari 2015
Naam:
Winterseriewandeltochten
Organisator:
wsv Wandelvreugd
Plaats:
Wijk en Aalburg
Aantal km’s:
25
Duur ±:
6
Google Earth GDB-file (Garmin) GPX-file Foto’s

Aan een tekstverslag wordt gewerkt.    Of niet ?!?!

Midwintertocht De Keistampers


boxtel
Datum:
01 feb 2015
Naam:
Midwintertocht
Organisator:
Plaats:
Boxtel
Aantal km’s:
30
Duur ±:
6,5 uur
Google Earth GDB-file (Garmin) GPX-file Foto’s

Aan een tekstverslag wordt gewerkt. Tekstverslag: Midwintertocht De Keistampers »»

OLAT Winterserie Waalre


ScanImage001
Datum:
18 januari 2015
Naam:
Winterserie
Organisator:
Plaats:
Waalre e.o.
Aantal km’s:
40
Duur ±:
9 uur
Google Earth GDB-file (Garmin) GPX-file Foto’s

Tekstverslag: OLAT Winterserie Waalre »»

Winterserie Waalwijk


waalwijk
Datum:
4 januari 2015
Naam:
Winterserie
Organisator:
Plaats:
Waalwijk
Aantal km’s:
planning 30, uitvoering 25. Met dank aan Wil.  ;-)
Duur ±:
6 uur
Google Earth GDB-file (Garmin) GPX-file Foto’s

Tekstverslag: Winterserie Waalwijk »»